در جایی خوندم که نوشته بود "روزه بر عملکرد ورزشکار تاثیر منفی ندارد "اما به عقیده من اگر از بعد حرفه ای به ورزش نگاه کنیم متوجه پایین بودن عملکرد ورزشکار در این بازه زمانی خواهیم بود مخصوصا برای ورزشهایی چون سنگنوردی که برای نوجوانان ورزش سنگینی محسوب میشه . ورزشكار روزه داري كه برنامه تمريني اون در نيمه دوم روز شروع میشه و مجبوره كه شرایط تمرینی قبل از افطار رو با سستی و بی حالی ، سرگیجه ، گاها" افت قندخون ، کاهش آب بدن و کمبود انرژی لازم برای انجام فعالیتهای شدید ورزشی انجام بده تازه اگر شرایط محیط تمرین هم مساعد نباشه مثل گرمی و رطوبت هوا از عوامل منفی کاهنده انرژی بحساب میاد که در نتیجه کارایی فرد به مراتب کاهش پیدا میکنه و مجبوریم در تمرینها تغییراتی اعمال کنیم تا به ورزشکار فشار غیر متعارفی وارد نشه . در اولین قدم از سطح تمرینها و شدت اونها کاسته میشه و به همین میزان فرد در این روزها عملکرد مثبتی نخواهد داشت . با وجود دقت انجام تمرینها فقط میشه سطح آمادگی بدن رو ثابت نگهداشت و با این کمبود انرژی در ساعتهای پایان روز انتظار نداشته باشیم که سنگنورد ما در تمرینهای قدرتی و سرعتی و استقامت کارکرد مطلوبی داشته باشه ، پیشنهاد شده برای جلوگیری از کم آبی بدن در بعد از افطار از مایعات و نوشیدنی های شیرین استفاده کنیم و همچنین بعد از تمرین غذای مختصر پروتئینی و حاوی کربوهیدارت استفاده بشه و همچنین پیشنهاد شده که در زمان افطار و سحر از غذای انرژی زا و مقوی چون عسل ، شير، خرما، سبزي و آب ميوههايي چون پرتغال، ليمو و هويج بیشتر از قبل استفاده بشه و چند نکته که فکر میکنم دونستن اون ضرری نداشته باشه .
_ در شرايط آب و هوايي معتدل ميزان آب مورد نياز براي بدن غير ورزشكار 2 تا 5/2 ليتر آب است كه از اين مقدار 35 گرم در بدن ساخته ميشود و بقيه آن را بايد از مواد مصرفي به بدن وارد كرد.
_ مصرف مايعات با غلظت 5 درصد مواد قندي در حين تمرين و بعد از آن به منظور افزايش بارگيري ذخاير سلول هاي عضلاني نياز است تغييراتي در شيوه صرف و عده هاي غذايي بوجود آيد.
_ يكي از شيوه هاي افزايش ذخاير انرژي در رشته هاي مربوطه كه هر يك ممكن است از نقطه نظر ذخيره مواد غذايي متفاوت باشند، مانند رشته هاي سرعتي (مواد قندي)، رشته هاي قدرتي (كربوهيدراتي- پروتئيني) و رشته هاي استقامتي (چربي).
